Tetik parmak (stenozan tenosinovit), el parmaklarının veya başparmağın bükülüp açılması sırasında takılma, kilitlenme ve ağrı ile seyreden yaygın bir el hastalığıdır. Günlük yaşamda basit görünen kavrama, yazma veya tutma gibi hareketleri dahi zorlaştırabilen bu durum, tedavi edilmediğinde fonksiyon kaybına kadar ilerleyebilir. Bu yazıda tetik parmak hastalığını nedenleri, belirtileri, risk faktörleri, tanı süreci, ameliyatsız ve ameliyatlı tedavi seçenekleri ile birlikte bütüncül ve bilimsel bir bakış açısıyla ele alacağız.

Tetik parmak, parmakları hareket ettiren tendonların geçtiği tendon kılıfında meydana gelen daralma ve kalınlaşma sonucu ortaya çıkar. Normal şartlarda tendonlar, bu kılıf içerisinde pürüzsüz bir şekilde kayarak parmağın rahatça bükülüp açılmasını sağlar. Ancak tendon kılıfında gelişen iltihaplanma ve ödem, tendonun serbest hareketini engeller.
Bu durumda parmak büküldüğünde tendon daralmış kılıf içinde takılır, açılmak istendiğinde ise ani bir hareketle serbest kalır. Hastaların çoğu bu durumu “çıt” veya “klik” sesiyle birlikte tarif eder. Hastalığın adı da buradan gelir. Parmağın ani şekilde açılması, tetik çekme hareketini andırır. Tetik parmak başparmak dahil olmak üzere tüm parmakları etkileyebilir. Aynı elde birden fazla parmakta ya da her iki elde birden görülebilir.
Tetik parmağın temel nedeni, parmakların hareketini sağlayan tendonlar ile bu tendonları saran koruyucu kılıf (tendon kılıfı) arasındaki uyumun bozulmasıdır. Normalde tendonlar bu kılıfın içinde rahatça kayarak parmağın sorunsuz şekilde bükülüp açılmasını sağlar. Ancak çeşitli faktörlere bağlı olarak tendon kılıfında kalınlaşma, daralma veya iltihaplanma geliştiğinde tendonun hareketi zorlaşır. Bu durum zamanla parmakta takılma, kilitlenme ve ağrı ile kendini gösteren tetik parmak tablosuna yol açar. Bu uyum bozukluğuna neden olabilen başlıca faktörler şunlardır:
Sürekli kavrama, sıkma, bastırma veya titreşimli alet kullanımı gerektiren aktiviteler tendonlar üzerinde tekrarlayan mikro travmalara neden olur. Özellikle el aletleriyle çalışma, uzun süreli bilgisayar kullanımı, müzik aleti çalma, tarım ve sanayi işleri bu riski artırır. Zaman içinde bu mikro travmalar tendon kılıfında inflamasyona ve kalınlaşmaya yol açarak tendonun kılıf içinde rahatça kaymasını engeller.
Bazı kronik hastalıklar tetik parmak gelişme riskini belirgin şekilde artırır. Bunun temel nedeni, bu hastalıkların bağ dokusu yapısını etkilemesi ve iyileşme süreçlerini yavaşlatmasıdır. En sık ilişkilendirilen hastalıklar şunlardır:
Bu hastalıklara sahip bireylerde tetik parmak hem daha sık görülür hem de birden fazla parmağı etkileyebilir.
Tetik parmak en sık 45-60 yaş arası bireylerde ortaya çıkar. Yaş ilerledikçe tendonların elastikiyeti azalır ve doku yenilenmesi yavaşlar. Ayrıca kadınlarda görülme sıklığı erkeklere göre daha yüksektir. Bunun hormonal faktörler, bağ dokusu yapısı ve günlük hayatta yapılan tekrarlayıcı el aktiviteleriyle ilişkili olabileceği düşünülmektedir.
Bazı cerrahi girişimler sonrasında tetik parmak gelişme riski artabilir. Özellikle karpal tünel sendromu ameliyatı geçiren bireylerde, ameliyat sonrası ilk 6 ay içinde tetik parmak ortaya çıkma olasılığı daha yüksektir. Bu durum, ameliyat sonrası dönemde tendonların biyomekaniğinin değişmesi ve iyileşme sürecinde gelişen inflamatuvar yanıtla ilişkilendirilmektedir.

Tetik parmak belirtileri, hastalığın erken, orta ve ileri evrelerine göre farklı şiddette ortaya çıkabilir. Başlangıçta hafif rahatsızlıklarla kendini gösteren bu durum, zamanla parmağın günlük hareketlerini ciddi şekilde kısıtlayacak boyutlara ulaşabilir. Belirtiler çoğu zaman yavaş ilerler ve erken dönemde fark edilmediğinde daha karmaşık bir tabloya dönüşebilir.
Hastalığın ilk evresinde belirtiler genellikle hafiftir ve çoğu kişi tarafından önemsenmeyebilir. En sık görülen erken dönem bulguları şunlardır:
Hastalık ilerledikçe belirtiler daha belirgin hale gelir ve günlük aktiviteleri etkilemeye başlar:
Tedavi edilmediğinde tetik parmak ileri evreye geçebilir ve parmak fonksiyonlarını ciddi şekilde bozabilir:
Tetik parmak belirtileri genellikle sabah saatlerinde, uzun süre hareketsizlik sonrası, kavrama, sıkma ve tekrarlayan el hareketleri sırasında daha belirgin hale gelir. Bu nedenle erken belirtiler fark edildiğinde vakit kaybetmeden bir uzmana başvurmak, hastalığın ilerlemesini önlemek açısından büyük önem taşır.
Tetik parmak tanısı çoğu vakada ileri tetkiklere gerek kalmadan, ayrıntılı hasta öyküsü ve dikkatli bir fizik muayene ile konulabilir. Bu yönüyle tanısı klinik olarak kolay ancak erken fark edilmesi önemli olan bir rahatsızlıktır.
Doktor, tanı sürecinin ilk aşamasında hastadan şu konular hakkında bilgi alır:
Bu bilgiler, tetik parmak tanısını desteklemenin yanı sıra hastalığın şiddeti ve olası risk faktörlerinin belirlenmesine de yardımcı olur.
Fizik muayene sırasında doktor hastadan parmağını aktif olarak açıp kapatmasını ister. Muayenede özellikle aşağıdaki bulgular değerlendirilir. Bu bulguların varlığı, tetik parmak tanısını büyük oranda doğrular.
Çoğu hastada görüntüleme yöntemlerine ihtiyaç duyulmaz. Ancak tanının net olmadığı, ek patolojilerden şüphelenilen veya tedaviye yanıt alınamayan durumlarda görüntüleme yöntemleri devreye girer.
Tetik parmak erken dönemde teşhis edildiğinde, ameliyata gerek kalmadan konservatif tedavi yöntemleriyle başarıyla kontrol altına alınabilir. Geç tanı ise parmakta kalıcı sertlik ve hareket kaybı riskini artırabilir. Bu nedenle parmaklarda kilitlenme, ağrı veya hareket kısıtlılığı fark edildiğinde vakit kaybetmeden bir uzmana başvurmak önemlidir.
Tetik parmak egzersizleri, tendonların kılıf içinde daha rahat hareket etmesini sağlamak, parmak sertliğini azaltmak ve ağrıyı hafifletmek amacıyla uygulanan destekleyici tedavi yöntemleridir. Özellikle hastalığın erken evrelerinde, düzenli ve doğru şekilde yapılan egzersizler parmak hareket açıklığını artırarak kilitlenme sıklığını azaltabilir. Bu egzersizler tendonların kayma mekanizmasını iyileştirir, dolaşımı artırır ve inflamasyonun kontrol altına alınmasına katkı sağlar. Ancak egzersizler ağrı sınırını zorlamadan, yavaş ve kontrollü şekilde yapılmalıdır.
Tetik parmak egzersizleri genellikle eklem hareket açıklığı egzersizleri, tendon kaydırma (tendon gliding) egzersizleri ve hafif germe hareketlerinden oluşur. Yumruk açma kapama, parmak ucu ve orta eklem bükme egzersizleri en sık önerilen uygulamalar arasındadır. Egzersiz programının sıklığı ve süresi, hastalığın şiddetine ve kişinin genel sağlık durumuna göre değişebileceğinden, mutlaka doktor veya fizyoterapist önerisiyle planlanmalıdır. İleri evre tetik parmak vakalarında egzersizler tek başına yeterli olmayabilir. Bu durumda diğer tedavi yöntemleriyle birlikte uygulanması daha etkili sonuçlar sağlar.

Tetik parmak tedavisi; hastalığın süresi, semptomların şiddeti, etkilenen parmak sayısı ve hastanın eşlik eden hastalıkları (diyabet, romatizmal hastalıklar gibi) dikkate alınarak planlanır. Amaç; ağrıyı azaltmak, parmağın normal hareketini yeniden kazandırmak ve hastalığın ilerlemesini önlemektir. Tedavi seçenekleri genel olarak ameliyatsız (konservatif) ve cerrahi yöntemler olmak üzere iki ana grupta değerlendirilir.
Ameliyatsız tedaviler özellikle hastalığın erken ve orta evrelerinde oldukça etkilidir. Bu yöntemler tendon üzerindeki yükü azaltmayı, inflamasyonu kontrol altına almayı ve parmağın hareket kabiliyetini korumayı hedefler.
Dinlenme ve Aktivite Kısıtlaması: Tetik parmağa neden olan tekrarlayıcı ve zorlayıcı el hareketlerinden geçici olarak kaçınmak, tendon kılıfı üzerindeki baskıyı azaltır. Özellikle kavrama, sıkma ve titreşimli alet kullanımına ara verilmesi iyileşme sürecini destekler.
Atel (Splint) Kullanımı: Atel uygulaması, etkilenen parmağın belirli bir süre düz pozisyonda sabitlenmesini sağlar. Bu sayede tendonun dinlenmesine ve kılıf içindeki irritasyonun azalmasına yardımcı olur. Genellikle gece atelleri tercih edilir ve kullanım süresi çoğunlukla 4-6 hafta arasında değişir.
İlaç Tedavisi: Non-steroid antiinflamatuar ilaçlar (NSAİİ) -ibuprofen ve naproksen gibi- ağrı ve inflamasyonun azaltılmasında faydalı olabilir. Ancak bu ilaçlar tendon kılıfındaki yapısal daralmayı ortadan kaldırmaz. Bu nedenle genellikle destekleyici tedavi olarak kullanılır.
Tetik Parmak Egzersizleri: Doktor veya fizyoterapist kontrolünde uygulanan egzersizler, tendonun kılıf içinde daha rahat kaymasını sağlamayı ve parmak hareket açıklığını artırmayı amaçlar. Düzenli yapıldığında sertlik ve kilitlenme hissini azaltabilir. En sık önerilen egzersizler şunlardır:
Egzersizler yavaş, kontrollü ve ağrı sınırını zorlamadan yapılmalıdır. Ağrının arttığı durumlarda egzersizlere ara verilmesi ve doktora danışılması önerilir.
Steroid (Kortikosteroid) Enjeksiyonu: Tendon kılıfı içine uygulanan kortikosteroid enjeksiyonları, inflamasyonu hızla azaltarak tendonun serbest hareket etmesini sağlar. Hastaların büyük bir kısmında etkisi aylarca hatta 1 yıla kadar sürebilir. Diyabet hastalarında etkinliği nispeten daha düşük olabilir ve kan şekeri takibi önemlidir.
Ameliyatsız tedavilere rağmen şikayetleri devam eden, parmakta kalıcı kilitlenme gelişen veya ileri evre tetik parmak vakalarında cerrahi tedavi gündeme gelir. Cerrahinin temel amacı, daralmış tendon kılıfını serbestleştirerek parmağın normal hareketini kalıcı olarak sağlamaktır.
Perkütan Gevşetme: Lokal anestezi altında, iğne yardımıyla tendon kılıfının gevşetildiği minimal invaziv bir yöntemdir. Ultrason eşliğinde yapılması, sinir ve damar yaralanması riskini azaltır. Uygun hastalarda hızlı iyileşme sağlar.
Açık Tetik Parmak Ameliyatı: Etkilenen parmağın tabanına yapılan küçük bir kesi ile daralmış tendon kılıfı (A1 pulley) serbestleştirilir. İşlem genellikle kısa sürer ve aynı gün taburcu olunabilir. Ameliyat sonrası tendon rahatça hareket eder, kilitlenme ortadan kalkar. Başarı oranı oldukça yüksektir ve nüks riski düşüktür.
Tetik parmak tedavi edilmediğinde, başlangıçta hafif olan şikayetler zamanla ilerleyerek hem parmak fonksiyonlarını hem de günlük yaşam kalitesini ciddi şekilde etkileyebilir. Süregelen inflamasyon ve tendon kılıfındaki daralma, parmağın normal hareket mekanizmasını kalıcı olarak bozabilir. Tedavi edilmeyen tetik parmak vakalarında zamanla şu sorunlar gelişebilir:
Bu nedenle tetik parmak belirtilerinin hafife alınmaması, erken dönemde değerlendirilmesi ve uygun tedavi planının oluşturulması büyük önem taşır.
Sonuç olarak; tetik parmak, erken tanı ve doğru tedavi yaklaşımlarıyla büyük oranda tamamen iyileşebilen bir el rahatsızlığıdır. Hastalığın erken evrelerinde uygulanan dinlenme, atel kullanımı, egzersizler ve enjeksiyon tedavileri sayesinde çoğu hastada cerrahiye gerek kalmadan başarılı sonuçlar elde edilebilir.
Parmakta kilitlenme, ağrı, sertlik veya çıtlama gibi belirtiler fark edildiğinde vakit kaybetmeden bir Ortopedi ve Travmatoloji ya da Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uzmanına başvurmak, hastalığın ilerlemesini önler ve tedavi sürecini kısaltır. Erken müdahale, hem yaşam kalitesini korur hem de daha ileri tedavilere duyulan ihtiyacı önemli ölçüde azaltır.
Bu sayfadaki içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. Tanı ve tedavi için alanında uzman bir hekime başvurmanız önerilir.
İletişime geçinHafif vakalarda dinlenme ve zorlayıcı hareketlerden kaçınma ile belirtiler azalabilir. Ancak çoğu vakada tıbbi tedavi gerekebilir.
Doktor kontrolünde yapılan tendon kaydırma ve eklem hareket açıklığı egzersizleri, özellikle erken evrede oldukça etkilidir.
Lokal anestezi altında yapılan, kısa süren ve başarı oranı yüksek bir cerrahi işlemdir. Genellikle aynı gün taburcu olunur.
Birçok hastada uzun süreli rahatlama sağlar. Ancak bazı vakalarda enjeksiyonun tekrarlanması veya cerrahi gerekebilir.
Tetik parmak özellikle diyabet, romatoid artrit, hipotiroidi ve gut hastalığı olan kişilerde daha sık görülür. Ancak tetik parmak her zaman altta yatan bir hastalığın göstergesi değildir.
Web sitemizde kullanıcı deneyimini geliştirmek için, çerezler kullanılmaktadır. Detaylı bilgi için Çerez Politikamızı inceleyebilirsiniz.